Dogliani DOCG

Dogliani ligt net ten zuiden van Barolo. In de 14e eeuw werd Dogliani al geroemd om de wijnmaakkunsten. De plaatstelijke bevolking werd vrijgesteld van alle vorm van belastingen door de Markies van Saluzzo als ze in ruil daarvoor wel een deel van hun wijn aan hem schonken. Dogliani kent met name een lange traditie met de dolcetto, in tegenstelling tot de omliggende gemeente waar de nebbiolo altijd de hoogste waardering heeft gekregen. In 1974 kregen ze dan al een DOC en in 2005 kreeg de streek zelfs een DOCG voor de dolcetto. Deze druif kan in tot zo'n 600 jaar getraceerd worden in de streek, alhoewel er bronnen zijn die al omstreeks het jaar 1000 melding maken van een kleine blauwe druif in de streek. Doglianers zijn echter wat nuchterder dan veel andere Italianen en nemen genoegen met de 600 jaar.

Een van de voorvechters van de dolcetto uit de streek is Luigi Einaudi geweest, deze plaatselijke politicus en wijnmaker heeft het tot de allereerste president van de republiek Italië geschopt in 1948. Ondanks zijn drukke bezigheden vond hij altijd nog de tijd om z'n wijn uit te brengen. Helaas is het wijnhuis na zijn tijd wat in verval geraakt, hoewel zijn nageslacht nu bezig is het huis in oude glorie te herstellen. Onder leiding van kundige wijnmakers als Pecchenino en Chionetto is het gebied nu -ondanks de beroemde buren- langzaam aan de reputatie aan het opeisen die het verdiend.

Naast de dolcetto zien we verder ook nog wat barbera, nebbiolo en arneis, naast internationale variëteiten.