Sardegna

Bella Sardegna, het mooie eiland wat aan elkaar hangt van de tegenstrijdigheden. Het meest in het oog springende toch wel de sjieke Casta Smeralda in het noorden (het jetset paradijs van Italië) tegenover het karig bevolkte landbouw gedeelte in het zuiden. Het eiland is zo groot als België, maar kent in totaal maar 1,6 miljoen inwoners. Daartegenover staan wel 2,5 miljoen schapen. Als je het eiland oversteekt, kom je dan ook vaak een stuk meer schapen da mensen tegen.

Het eiland kent een indrukwekkende, hoewel vaak bloedige geschiedenis. zo zijn de oorspronkelijke inwoners, de nuraghen, volledig uitgemoord door de Carthagen. Het eiland is overheerst door die Carthagen, de Phoeniciërs, de Romeinen, de Vandalen, de Byzantijnen, de Spanjaarden, de Piemontezen en waarschijnlijk missen we er nu nog een paar. Een dieptepunt in deze ondergeschikte positie is toch wel dat de republiek Italië heeft geprobeerd het lastig bereikbare eiland weg te geven aan Frankrijk, die het geweigerd hebben!

Deze lange geschiedenis heeft gezorgd voor een unieke cultuur, zowel qua taal, architectuur als met name mentaliteit. Het is moeilijk een Sard van zijn stuk te brengen. Want wie er ook de baas was, de Sardi bleven gewoon hun ding doen. Zo hebben ze hun eigen taal weten te bewaren (het Sardi) maar ook een eigen eetcultuur en voor ons belangrijker een eigen stijl van wijnmaken.

In het noorden vindt men de Vermentino di Gallura DOCG, de enige DOCG van het eiland. Daarnaast is er nog de bijzondere Vernaccia di Oristano DOC, een sherry achtige vernaccia, waarbij tijdens de productie er zich zelfs flor vromt. Nuragus di Cagliari DOC, Carignano del Sulcis DOC en de minder geografisch gebonden Cannonau di Sardegna DOC zorgen voor de betere rode wijnen van het eiland.