Sicilia

Sicilia is een eiland met een diepgewortelde traditie van druiventeelt en wijnmaken. De resten van het mythische Pompeii laten bewijs zien van wijnproductie en zelfs export. Met de murgentina druif heeft Sicilia zelfs een belangrijke rol gespeeld in de verspreiding van druiventeelt in Italië.

In de middeleeuwen werd druiventeelt veelal een bijproduct voor eigen verbruik, Sicilia exporteerde met name graan. Palermo was in de 14e eeuw de 3e stad in Europa en het platteland rondom de stad produceerde niet genoeg wijn om aan de vraag te voldoen. Het bleek economisch voordeliger om wijn te importeren over zee vanuit Napels en Calabria dan om het over land vanuit Catania te laten vervoeren. Nu hadden de Catanen wel wijn te over, wat ertoe leidde dat deze import beslissing op een jarenlange vete tussen de twee Siciliaanse steden heeft geleid.

Het eiland stond lange tijd bekend als producent van de beste dessertwijnen van Italie, in de Griekse oudheid werd er zelfs gespeculeerd dat de zoete wijnen van Pantelleria, Lipari en Noto de wijnen waren die de goden op de berg Olympus dronken. Helaas heeft mode ervoor gezorgd dat veel van deze wijnen met uitsterven bedreigd worden, hoewel recente (her)investeringen bewijzen dat deze wijnen niet voor niks zo'n mythische reputatie genieten.

In de jaren '60 van de 20ste eeuw werd getracht de natuurlijke eigenschappen ten volste uit te buiten door het accent op kwantiteit te leggen. Een tijdperk van massawijn was aangebroken. In de jaren '90 kwam men echter terug van deze denkwijze en werd getracht weer een omslag naar kwaliteit te maken. Helaas zijn oude wijngaarden, eenmaal gerooid en vervangen, niet zo makkelijk te vervangen.

Volhardend weten de betere producenten de aandacht te trekken voor de rijkdom aan karaktervolle druivensoorten die Sicilia rijk is. Inzolia, cattaratta, grillo, grecanico, allemaal witte varianten, en rood wordt aangevoerd door de op Nero d'Avola en gevolgd door frappato, nerrelo en perricone. Deze druivensoorten zijn slechts het topje van de druivenberg van Sicilia.

Hoewel Sicilia veel DOC's rijk is, lijkt deze periode van herontdekking van de eigen identiteit er een van experimentatie en avontuur. Veel producenten brengen hun wijnen dan ook uit onder de IGT Sicilia, zelfs als hun wijn wel onder de DOC. Nu worden (phyloxera vrije!) wijngaarden van de Etna langzaam herontdekt. Eén ding is in elk geval zeker. Sicilië kent zeker het potentieel om goede tot uitstekende wijnen te maken. De weg om daar te komen is echter nog lang niet door alle producenten afgelegd, maar de trotse Sicilianen bewandelen hem zeker.